HikoyaSurxondaryoning quyoshda tovlanib yotgan Denov tumanida bahor nafasi o'zgacha kelardi. Ko'chalar bo'ylab oqadigan ariqlar shirillab ovoz chiqarib, mahallaning shovqin-suronli bolalarini o'ziga chorlardi. Ana shunday bolalarning eng tirikijon, gapga chechan va biroz "maxmadona"si — Saidahmad edi. U hamma narsaga o'z fikrini bildirmaguncha, biror voqeani kulgi bilan qorishtirib aytib bermaguncha tinchib turolmaydigan yigit edi. Mahallada biror qiziq voqea bo'lsa, bas, Saidahmad uning bosh qahramoniga aylanib ulgurardi.
Lekin taqdir taqozosi bilan bu yil ularning oilasi uchun kutilmagan va ulkan o'zgarishlar yili bo'ldi. Otasi Mahmud aka va onasi oila risqini kengaytirish, ish yuzasidan Qozog'istonning ko'rkam hamda gavjum Olmaota shahriga ko'chib ketishga qaror qilishdi.
Oqshom payti bu xabar aytilganda, Saidahmadning oyog'i ostidan yer ko'chgandek bo'ldi. Qanday qilib qadrdon do'stlarni, har kuni to'p tepadigan ko'chalarni, Denovning issiq havosini tashlab ketish mumkin?
— Dada, qo'shni mahallagacha maylilar, lekin Olmaota deganingiz narigi dunyoku! U yoqda nima bor ekan? — deya har doimgidek o'ziga xos hazil va e'tiroz bilan gap boshladi u.
Lekin ota-onaning qarori qat'iy edi. Chamadonlar yig'ildi, xayrlashuvlar boshlandi. Zamonaviy texnologiyalar asrida yashayotganlari, internet va videoaloqa orqali uzoqdagi tanishlar bilan tez-tez gaplashib turish mumkinligi Saidahmadga biroz tasalli berardi.
Uzoq yo'l, mashaqqatli safardan so'ng ularning ko'zlari o'ngida butunlay boshqa bir olam — ulkan tog'lar bag'rida joylashgan, zamonaviy binolari osmon bilan bo'ylashgan oppoq va ulug'vor Olmaota shahri namoyon bo'ldi...
Bu boshlanish sizga yoqdimi? Agar o'zgartirmoqchi yoki qo'shmoqchi bo'lgan joylaringiz bo'lsa, bemalol ayting, davomini birgalikda yozamiz!