Hikoya1-BOB — Soat 23:17
Shahar ustiga qalin tuman cho‘kkan edi.
Detektiv Arsen deraza yonida turib, qo‘lidagi eski cho‘ntak soatiga qaradi.
23:17.
Shu payt telefon jiringladi.
— Alo?
Javob bo‘lmadi.
Faqat uzoqdan eshitilayotgan soatning tik-tak ovozi.
Keyin begona ovoz shivirladi:
— Uchinchi xona... javonda ikkinchi kitob...
Aloqa uzildi.
Arsen darhol manzilni aniqlashga urindi, ammo raqam noma’lum edi.
Oradan yigirma daqiqa o‘tib, u shaharning chekkasidagi eski uy oldida turardi. Eshik qulflanmagan edi.
Ichkarida hech kim yo‘q.
Ammo stol ustida bitta kitob turardi.
Arsen javondagi ikkinchi kitobni oldi.
Kitob orasidan eski surat tushib ketdi.
Suratda to‘rt kishi bor edi.
Arsen suratga tikilib qoldi.
Chunki suratdagi odamlarning uchtasini tanirdi.
Ular uch yil oldin sirli tarzda g‘oyib bo‘lgan odamlar edi.
Ammo to‘rtinchi odamning yuzi qora siyoh bilan chizib tashlangan.
Suratning orqasida esa bitta jumla yozilgan edi:
«“To‘rtinchi odam hali ham sen bilan gaplashmoqda.”»
Shu payt yuqori qavatdan qadam tovushi eshitildi.
Tap... tap... tap...
Arsen chiroqni o‘chirdi.
— Kim bor?
Javob yo‘q.
Qadam tovushi to‘xtadi.
So‘ng uning telefoniga yangi xabar keldi:
23:17 — “Orqangga qaramagin.”
Arsen muzlab qoldi.
Chunki xabar kelgan telefon...
uning qo‘lida emas edi.