HikoyaMen ko'zimni ochib qaraganimda o'zim uyimdamasdim,qo'rqib turaman desam qo'llarim boylangan.Men ,men qayerdaman deya qoldim.
-senmi
deya o'sha insonni ovozi keldi.
-sen mening uyimdasan endi.Menga nima qilganing aytish uchun olib keldim.
-men sizni davoladim holos
-davolading,kuldirma begona odamni davollab ketaverasanmi?
-bu mening burjim
-axaxxaxa burjmish?shu yerda o'lib ketishing mumkin bilasanmi?
deya baland ovozda kulgu qo'shilib ketdi.
Men qo'rqib ketdim.U oldimga yaqinlashar ekan qo'rquv iskanjasi qamrab oldi. U oyoqimdagi bog'lamini yechib mayli senga imkon bera qolaman dedi va sudrab ko'chaga olib bordi.bir qazilgan joy u,men va yana bir inson.Men endi ko'rib turgan insonim menga qurol o'xtalib turgan edi.Mana senga imkon tinchgina o'lasan dedi.Meni u tomon jo'natdi.Men bulardan qorqsamda men sport bilan shug'ulangan qurol bilan shug'ulana olar edim.U odamni oldiga yetib borganimda shartta qo'lidegi qurolni oldim va uni o'tib tashladi.Men davolagan inson esa
-iya seni shunday hubarlaring ham bormidi ,bejiz shubhalanmagan ekaman.
-oldimga kelma ,kelma
-nega?
Qurol ovozi eshitildi.Men tepkini bosgan edim u og'ir yaralandi.
U yerdan qochib ketishga muvofaq bo'ldim.1hafta davomida ishga chiqmadim chunki bunday kunlarni unutish qiyin emas edi.O'zimga asta sekin kela boshladim ,havotirlarimni yengdim.Ishga chiqa boshladim shifoxonamizda hech qanday shubhali odamni sezmadim.Demak u o'ldi endi meni bezovta qilmaydi deb o'zimni hursand qildim.Lekin u mening uyimga kelganini ko'rmaguncha...
