HikoyaBitta maktabda ikkita oʻquvchi bor edi ular hammadan farq qilardi 30 nafar insondan 2 tasi boshqacha kollej boyicha sevishganlar koʻp ammo bular umuman oʻzgacha chunki ular bir biriga sevishini ayta olmaydi . Bir kuni bola darsdan keyin aytishga harakat qildi va ayta olmadi u bolaning ismi Diyor edi qizniki esa Oisha qiz boy oiladan bola esa harobada yashardi uning ota-onasi oʻlgan u bir oʻzi qolgan edi . Ular ancha vaqt bir biriga oʻrgangan va sevgisi yana kuchaygan edi bola oʻzini boqishga puli bor ammo qizning onasi u bilan doʻst tutunishini hohlamas edi . Bur kuni bola
- Salom Oisha bugun darsdan keyin birga dars qilamizmi ? Va qiz
- Ha mayli kel tanaffusda qahva ichamiz.
- Mayli nimayam derdim , sen bilan boʻlsa roziman .
- Darsdan keyin koʻrishamiz chao Kakao
- Hop byeee!
Dars tugagach bir moʻjiza roʻy bergandek bir biriga hayajon bilan qarab sevishini aytmoqchi edi va bola
- Men senga bir gap aytmoqchiman , hafa boʻlma hop
- Mayli hop roziman ayt . Qiz uni aytishini bilardi va umid bilan kutdi
- Men seni sss-sev-aman deya tutilib zoʻrgʻa aytdi va qiz bola ozgina noz qiladi va
- Oʻylab koʻray ertaga aytaman ! Dedi
Va buni bola kechasi uxlamay soatga qarab-qarab uxladi va bu kun keldi qizni javobini hamma bilsa kerak
- Men senga rozilik bera ....
- Ha tushundim . Deya hafa boʻlayotgan edi birdan qiz
- rozilik bera olaman !
- Voy rostdan ? Really
- Yeapp sevgilim! dedi qiz .
Va oradan vaqtlar oʻtadi bir yarashadi bir hafa boʻlib urushadi taqdir nima desa shuku endi kutamiz ular qayergacha borar ekan.